كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

757

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ پس بگذار اى محمد ص كافران مكه را در گرداب غفلت و ضلالت ايشان حَتَّى حِينٍ تا هنگامى كه كشته شوند يا بميرند أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ آيا مىپندارند مشركان كه آنچه عطا مىدهيم ايشان را و مدد مىكنيم به آن مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ از مال و فرزندان نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ مىشتابيم براى ايشان به آن چيز در نيكوئيها يعنى گمان مىبرند كه امداد ايشان را بمال و فرزند مسارعت است از ما براى ايشان در نيكوئى و اعمال ايشان را استحقاق آن هست كه ما به پاداش ايشان نيكوئى كنيم بَلْ نه چنين است كه مىپندارند بلكه لا يَشْعُرُونَ نمىدانند كه اين امداد استدراج است نه مسارعت در خيرات إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ به درستى كه آنان كه ايشان از عذاب آفريدگار خود ترسانند عذاب را خشيه گفت جهت آنكه عذاب سبب اينست وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ و آنان كه ايشان به آيتهاى پروردگار خود كه قرآن است يا دلائل قدرت يُؤْمِنُونَ مىگروند وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ و آنان كه ايشان به خداوند شرك نمىآرند نه شرك جلى و نه شرك خفى وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا و آنان كه مىدهند آنچه مىدهند از صدقات و زكات و توسل مىنمايند به حضرت حق بانواع خيرات و مبرات وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ و دلهاى ايشان ترسان است كه ناگاه خيرات ايشان مردود گردد و مىدانند أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ آنكه ايشان بسوى پروردگار خود بازگردندگانند أُولئِكَ يُسارِعُونَ آن گروه كه به اين صفتها موصوفند مىشتابند فِي الْخَيْراتِ در طاعتها يا در نيل خيرات دنيويه كه بر اعمال صالحه متفرعست كما قال اللّه تعالى فاتهم اللّه ثواب الدنيا وَ هُمْ لَها و ايشان بسوى خيرات سابِقُونَ پيشىگيرندگانند يا سابقند بر همه مردمان بوفور طاعت يا بحصول ثواب يا بدخول بهشت .